Historia

Około 350/300 000 r. p.n.e. – Najstarsze świadectwa obecności człowieka z epoki kamienia w Turyngii. Odkrycie szczątków homo erectus w pobliżu Bilzingsleben.

Około 200 000 r. p.n.e. – Potwierdzona obecność homo sapiens w pobliżu Ehringsdorf.

Około 380 r. p.n.e. – Pierwsze użycie nazwy „Thoringi” oznaczającej u kronikarza Flaviusa Vegetiusa Renatusa Turyńczyków.

531 – Upadek Królestwa Turyngii pod panowaniem króla Hermenefrieda w wyniku zwycięstwa Franków i Sasów, prawdopodobnie w pobliżu Burgscheidungen nad rzeką Unstrut. Turyngia została częścią „Francia Orientalis”, pozostała jedna stosunkowo niezależna. Frankowie i Sasi przybywają do Turyngii, a za nimi podążają bałtyccy Słowianie.

725 (719 ?) – Początek chrystianizacji Turyngii przez anglosaskiego biskupa Bonifacego, który w roku

725 zakłada niewielki klasztor (cella) w pobliżu Ohrdruf.

741/42 – Założenie przez Świętego Bonifacego biskupstwa Erfurt.

919 – Po wygaśnięciu dynastii Karolingów, król Henryk I obejmuje Turyngię saksońskim zwierzchnictwem.

1292 – Nadanie ró1)wnych praw Księstwu Hesji i Księstwu Turyngii.

1392 – Założenie Uniwersytetu w Erfurcie.

1486-1525 – Czas rządów Fryderyka Mądrego, protektora reformacji.

1521/22 – Pobyt Lutra na zamku Wartburg. Tłumaczenie Nowego Testamentu, tworzenie niemieckiego języka pisanego.

Wartburg Eisenach 570px

1525 – Wybuch powstania w Turyngii będącego punktem kulminacyjnym niemieckiej wojny chłopskiej oraz jego stłumienie pod Frankenhausen.

1530 – Zakończenie reformacji w Turyngii.

1547 – Po porażce w wojnie szmalkaldzkiej (1546/47 – bitwa pod Mühlberg) Jan Fryderyk I Wspaniałomyślny traci godność elektorską oraz część swojego kraju na rzecz albertynów. Weimar staje się główną rezydencją ernestyńską.

1558 – Założenie Uniwersytetu w Jenie (istniał już od roku 1548 jako Szkoła Wyższa).

1566 Bracia Jan Fryderyk II oraz Jan Wilhelm dzielą między sobą ziemię ernestyńską. Jan Fryderyk II otrzymuje główny obszar z Weimarem, a jego bratu przypada Coburg.

1641-1675 – Panowanie księcia Ernesta I Pobożnego w Gocie; budowa nowoczesnej administracji krajowej i kościelnej.

1775-1828 – Okres rządów księcia/wielkiego księcia Karola Augusta. Zaproszony do Weimaru Goethe działa tu aż do swej śmierci w roku 1832. Za rządów Karola Augusta Weimar i Jena stają się niemieckimi i europejskimi centrami klasycyzmu
i filozofii idealistycznej; w Jenie królować zaczyna ponadto wczesny romantyzm.

Schillerhaus Weimar 570px

1802 – Erfurt, Mühlhausen, Nordhausen, Eichsfeld przechodzą pod panowanie Prus. Potwierdzenie następuje w roku 1803 w postanowieniu wydanym przez komisję sejmu Rzeszy.

1806
– Bitwa pod Jeną i Auerstedt.

1815
– Kongres Wiedeński. Prusy (ponownie) otrzymują miasta Erfurt, Mühlhausen, Nordhausen, Obereichsfeld oraz całą albertyńsko-saksońską północną Turyngię.

1817
– Demonstracja niemieckich studentów – Wartburgfest.

1846
– Carl Zeiss tworzy w Jenie swoją pracownię mechaniczną.

1871
– Przystąpienie państw turyńskich do Rzeszy Niemieckiej.

1869
– Utworzenie Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej w Eisenach.

1875
– Utworzenie Socjalistycznej Partii Robotniczej Niemiec w Gocie.

1918
– Abdykacja książąt turyńskich po upadku monarchii Hohenzollernów.

1919
– Obrady niemieckiego Zgromadzenia Narodowego w Weimarze, utworzenie Republiki Weimarskiej.

1920
– Utworzenie Kraju Związkowego Turyngii (01.05.1920) z 7 państw sukcesyjnych bez pruskiego okręgu Erfurt. Okręg Coburg decyduje się przyłączyć do Bawarii.

1921
– Uchwalenie Konstytucji Kraju Związkowego Turyngii.

1932
– Ostatnie wolne wybory do 6. Parlamentu Turyngii.

1932/33
– Premierem zostaje Fritz Sauckel (NSDAP), późniejszy Namiestnik Rzeszy w Turyngii.

1933
– Utrata suwerenności Turyngii.

1945
– Poważne zniszczenia Turyńskich miast przez ataki lotnicze. Okupacja Turyngii najpierw przez wojska amerykańskie, a później sowieckie. Włączenie do Turyngii wielu pruskich terytoriów (należących dawniej do Turyngii).

1946
– Wybory do Parlamentu Turyngii (20.10.). Uchwalenie konstytucji (20.12.). Potwierdzenie utworzenia kraju związkowego.

1949 – Włączenie Turyngii do nowo utworzonej NRD.

1950
– Erfurt zostaje siedzibą rządu Turyngii.

1951
– Erfurt zostaje siedzibą Parlamentu Turyngii.
 

1952 – Rozwiązanie Kraju Związkowego Turyngii (25.7.1952); utworzenie okręgów NRD Erfurt, Gera, Suhl.

1989 – Pokojowa Rewolucja prowadzi do późniejszego rozwiązania NRD.

1990, 3.10.
– Dzień Jedności Niemiec, ponowne utworzenie Kraju Związkowego Turyngii; 14.10. – Pierwsze po 1946 roku wolne wybory do Parlamentu Turyngii, barwy kraju związkowego to biała i czerwona, herb przedstawia lwa otoczonego ośmioma gwiazdami (symbol państw założycielskich Turyngii); 25.10. – Posiedzenie założycielskie nowego parlamentu kraju związkowego Turyngii.

1993, 25.10.
– Uchwalenie Konstytucji Republiki Turyngii.

Copyright: prof. dr Axel Stelzner, Uniwersytet Jena